Личный счет


Фото с сайта us.123rf.com
Фото с сайта us.123rf.com
"Маё жыццё без газеты стане зусім нецікавым"
Пад такім загалоўкам надоечы быў змешчаны ліст спадарыні П.М. з Мядзельскага раёна, у якім наша адданая падпісчыца з 64-гадовым (!) "стажам" перажывала, што не можа на чарговы квартал выпісаць "Звязду", бо не разлічыла: заплаціла за дровы, газавы балон, святло. "Грошы засталіся толькі на прадукты...".

Не маючы магчымасцяў спрыяць (выпісваць — каму б там ні было — газету за свае сродкі), рэдакцыя звярталася да чытачоў з просьбай зрабіць добрую справу — аформіць падпіску не толькі для сябе.

Як і варта было чакаць, падпісчыкі "Звязды" ахвотна адгукнуліся: зрабіць падарунак 85 гадовай вясковай пенсіянерцы, якая жыве адна, хацелі многія... Аднак першай дапамогу прапанавала наша пастаянная чытачка з горада Крупкі. Пра сябе яна расказала, што "Звязду" вельмі любіць, бывала на яе прэзентацыях, ведае (завочна) журналістаў, сама працуе ў дзіцячым садку... Спыталі, як яе прозвішча-імя? Адказала, як у Адэсе, — пытаннем на пытанне: "А ці так гэта важна?"...
 
Куды важней — і сапраўды! — што чалавек, які 64 гады атрымліваў газету, будзе атрымліваць яе і далей! З чым, згадзіцеся, варта павіншаваць адну падпісчыцу, шчыра падзякаваць другой, а ўсім астатнім, хто хацеў бы заставацца са "Звяздой" і ў новым квартале, нагадаць: сёння яшчэ можна, яшчэ не позна сказаць пра гэта сваім паштальёнам. Альбо завітаць на пошту.
Загадзя ўдзячныя вам!
 
Звяздоўцы
 
Р.S. Публікацыя ўзгаданага ліста з Мядзельшчыны выклікала не сказаць, каб шырокі, але ж рэзананс у інтэрнэце. Змест яго зводзіцца да пытальнага, як, маўляў, не сорамна ў такім выпадку шукаць спонсараў?.. Можна ж скінуцца...
Ну вядома ж! Так, магчыма, і трэба было?! Але ж тады рэдакцыя не даведалася б, што выпісаць "Звязду" не толькі сабе, але і некаму іншаму (таму, хто вельмі хацеў бы, аднак не заўсёды можа) згодны... дзясяткі (!) нашых пастаянных чытачоў. Яны тэлефанавалі і тэлефануюць прасілі адрас ("...ну калі не гэтай "бабулі-пенсіянеркі", то іншай"), яны прапаноўвалі стварыць адмысловы падпісны рахунак, хваляваліся за тыраж адзінай (са штодзённых) беларускамоўнай...
І тым самым яшчэ раз даказалі, што самае вялікае дасягненне газеты — гэта яе чытачы, здольныя і разумець адзін аднаго, і дапамагчы.
 
0058415