Поддержать TUT.BY
63 дня за решеткой. Катерина Борисевич
Коронавирус: свежие цифры
  1. Бывшему милиционеру дали 2 года «химии» — за оскорбление оперативника
  2. Минск лишили права проведения чемпионата мира по современному пятиборью
  3. Норвежская компания Yara отреагировала на заявления «Беларуськалия» по возврату уволенных работников
  4. 3 года «химии» получил минчанин, который выкатил камень на дорогу во время акции протеста
  5. Штрафы за участие в акциях протеста скоро вырастут до 100 базовых. Что изменится с новым КоАП?
  6. «Даже взгляд сфокусировать не мог». Поговорили с родными ученика, который после школы с ЧМТ попал в больницу
  7. Шахтеры, которые ушли в стачку, ответили на обещания «Беларуськалия» взять их обратно на работу
  8. В ТЦ «Пассаж» конфликт: предприниматели остались без света, работать не пускают охранники
  9. Пять лучших сериалов о сексе, от которых точно кайфанут зумеры
  10. В России ищут 80 вагонов для поставки бронетранспортеров БТР-80 в Беларусь. Разбираемся, в чем дело
  11. На продукты, лекарства и детские товары подняли НДС. Рассказываем, что должно заметно подорожать
  12. «Муж старше моей мамы на два года». История пары с большой разницей в возрасте
  13. Условия, отношение и распорядок. Что пишут о жизни в колонии и СИЗО фигуранты «политических» дел
  14. 18-летней Софии, которая расписала щиты военных, дали два года колонии. Ее другу — полтора
  15. Акции протеста, самоподжог на площади, Тихановская в Совбез ООН. Что происходило в Беларуси 22 января
  16. Опасный прецедент. Во что нам может обойтись отказ Yara от контракта с «Беларуськалием» (и почему все это важно)
  17. «Два с половиной года мы боремся за жизнь». История Надежды, чья дочь больна раком
  18. Двое детей, с женой в разводе. Кто тот минчанин, который поджег себя на площади Независимости
  19. «Противопоставление официальным комментариям». Генпрокуратура передала в суд дело журналиста TUT.BY и врача БСМП
  20. «Даже по московским меркам это элитное жилье». «А-100» презентовала квартал у площади Победы
  21. Московский суд арестовал белорусского бойца Алексея Кудина на два месяца
  22. Милиция так и не смогла найти, кто повредил мотоцикл байкера, который лихо уходил от погони ГАИ во время протестов
  23. «Поток ринувшихся к границе превратил окраину Бреста в «прифронтовую полосу». Как нашим уже пытались запретить выезд
  24. Послы Польши и Литвы так и не вернулись в Минск после отзыва в свои столицы осенью. Это надолго?
  25. «200 гостей гуляли два дня». Как сложилась судьба новобрачных, которых искали читатели TUT.BY
  26. «„Перевернуть страницу“ нельзя, психика так не работает». Психиатр, отсидевший «сутки», о том, что мы переживаем
  27. В Совбезе ООН выступили Тихановская и Латушко — напомнили о репрессиях. Постпред Беларуси спросил о свободе слова
  28. Бывший студент БНТУ подал иск, чтобы отменить свое отчисление. Вот что решил суд
  29. «В 115 ответили: «Ну вы же взрослые, сами решите». Как жила минская Малиновка без отопления и горячей воды
  30. «Условия крайней необходимости». СК отказался возбуждать дело на милиционера, который в Жодино ударил женщину в лицо
реклама
Испытательный
Банк ВТБ
13.3%
Всё серьёзно
Банк ВТБ
26.9 - 29.9%
Новенький
Банк ВТБ
26.9 - 29.9%

Все кредиты

Рублю, Ergo Sum (онлайн-депозит) 3 месяца
Белорусский народный банк
20.21%
Рублю, Ergo Sum 3 месяца
Белорусский народный банк
19.7%
Рублю, Ergo Sum (онлайн-депозит) 45 дней
Белорусский народный банк
19.5%

Все вклады


Вольга Свірыдовіч,

Фото с сайта happy-giraffe.ru
Фото с сайта happy-giraffe.ru
Адразу на некалькіх брэсцкіх інтэрнэт-рэсурсах з’явілася аб’ява: “Шукаю сурагатную маму ва ўзросце ад 20 да 33 год. Высокая аплата і афіцыйны дагавор”. Калі ў многіх краінах гэта ўжо стала звычайнай практыкай, дык у нас сурагатнае мацярынства выклікае неадназначную рэакцыю грамадства і непадробны інтарэс. Зацікавілася і я. У аб’яве была спасылка на прыватную медыцынскую кампанію, што аказвае паслугі па пошуку сурагатных маці і генетычных бацькоў у Беларусі.

Сярэдняя цана – 13 тысяч долараў. Дарэчы, у суседняй Расіі яна вагаецца ад 15 да 40 тысяч долараў, у ЗША можа дасягаць 150 тысяч (толькі ў тых штатах, дзе гэта дазволена законам). Забаронена сурагатнае мацярынства ў Аўстрыі, Германіі, Нарвегіі, Швецыі, Францыі. У Аўстраліі, Вялікабрытаніі, Даніі, Ізраілі, Іспаніі, Канадзе, Нідэрландах законным з’яўляецца толькі некамерцыйнае сурагатнае мацярынства, калі жанчына не атрымлівае ніякіх грошай. У згаданых краінах забаронена нават рэклама гэтага метаду. У Беларусі сурагатнае мацярынства рэгулюецца законам.
 
Журналісцкі інтарэс падштурхнуў адгукнуцца на адну з аб’яў. З кантактаў быў толькі электронны адрас. У пісьме я шчыра ўказала, што зацікавілася аб’явай. Амаль праз два тыдні мне напісалі, што вельмі рады, і прапанавалі адказаць на шэраг пытанняў – сямейны стан, узровень здароўя, хобі і інтарэсы. Аказалася, што “заказчыкі” пазнаёміліся ўжо з інфармацыяй на маіх старонках у сацыяльных сетках, а дакладней – з той, якая даступна карыстальнікам інтэрнэту (тым, што не з’яўляюцца “сябрамі”). На працягу некалькіх дзён мы перапісваліся на абстрактныя тэмы, а потым суразмоўца, які назваўся Сяргеем, спытаў нумар тэлефона.
 
Днямі мне патэлефанавалі. Сяргей прапанаваў не адкладваць і сустрэцца ў гэты ж дзень. Я пагадзілася і адразу вырашыла, што не буду хаваць свой прафесійны інтарэс і ўсё раскажу, бо сумленне не дае спакою.
 
Сустрэліся днём на вуліцы Савецкай. “Заказчыкі” прыехалі разам. Даволі сімпатычная сямейная пара крыху за 30 – Сяргей і Наталля (так яны назваліся). Адразу заўважыла, што пад’ехалі на аўтамабілі з расійскімі нумарамі, а мне пісалі, што жывуць у Брэсце. Гэта так, назіранне…
 
Размову пачаў Сяргей, ён прапанаваў расказаць пра сябе. Шануючы іх пачуцці, я вырашыла адразу расставіць кропкі над “і” – расказала, што з’яўляюся журналісткай. Яны былі ў курсе, бо знайшлі гэтую інфармацыю ў інтэрнэце, і нават заўважылі, што такая нервовая прафесія можа перашкодзіць нашаму “супрацоўніцтву”. Прыйшлося ўдакладніць, што “супрацоўніцтва” ў нас можа быць толькі журналісцкае. Цікава, што і Сяргей, і Наталля спакойна ўспрынялі гэту інфармацыю. Аказалася, што такіх кандыдатур ужо было некалькі і невядома, колькі будзе. Будучыя бацькі вельмі скрупулёзна выбіраюць сурмаму, і я – толькі адна з дзясяткаў ці соцень, на кім спыніўся іх выбар.
 
Прызнацца, было такое ўражанне, што хвалявалася толькі я. Мае суразмоўцы, зусім не паказваючы эмоцый, працягвалі гутарку. Хутка яны прапанавалі развітацца, бо не маюць часу на такія “выпадковыя” і “бескарысныя” сустрэчы. Удалося затрымаць іх пытаннем: “Няўжо няма іншага спосабу стаць бацькамі?” Наталля не пажадала працягваць размову і пайшла ў машыну, а Сяргей сказаў, што для іх няма, ды гэта і не мая справа, аднак прысеў побач і расказаў, што рашэнне ім далося нялёгка. Яны здаровыя, аднак завесці дзяцей не атрымліваецца ўжо чатыры гады. Жонцы 33-ы, і яна не хоча больш чакаць, бо хвалюецца, што ўвогуле ніколі можа не атрымацца стаць бацькамі. Узяць кагосьці з дзіцячага дома суразмоўца наадрэз адмовіўся, спаслаўшыся на дрэнную генетыку і нежаданне выхоўваць чужое дзіця. Сурагатнае мацярынства для іх – аптымальны варыянт і, па словах Сяргея, “за грашыма справа не стане”. Ён расказаў, што будзе працягваць пошукі сурмамы, і развітаўся, абурыўшыся, што я і так забрала ў іх шмат часу.
 
Сустрэча атрымалася нядоўгай, але вельмі пазнавальнай. Спачатку я спачувала гэтым людзям і адчувала сябе некамфортна з-за таго, што даю ім ілжывую надзею, аднак пасля мае перажыванні развеяліся. Мне давялося сустрэцца з тыповымі прадстаўнікамі сучаснага спажывецкага грамадства. Ужо праз чатыры гады няўдалых спроб людзі, калі верыць іх аповяду, вырашылі купіць сваё шчасце. Пры тым, што асабліва “раскашэльвацца” не збіраліся. 10 тысяч долараў – самы нізкі цэннік на рынку гэтых паслуг. Заўважу, іх аўтамабіль каштуе разоў у пяць больш.
 
Асадак застаўся і пасля таго, як Сяргей і Наталля схлусілі, што яны – беларусы. Паўтаруся, на машыне быў расійскі нумар, Сяргей блытаўся ў беларускіх грошах, калі расплачваўся за каву, у яго кашальку былі дысконтныя карткі расійскіх прадуктовых гіпермаркетаў. Потым патэнцыяльны бацька сарамліва прызнаўся, што “немясцовы”, аднак на маё меркаванне гэта ўжо не паўплывала. Ды і не зразумела я (думаю, што і яны таксама), навошта ім патрэбна сурагатная маці. На мой погляд, не разабраліся яны ў сабе, у праблемах сваёй сям’і…
 
– Бяздзетныя пары з Расіі заключаюць дагаворы на сурагатнае мацярынства ў Беларусі, – расказаў партнёр адвакацкага бюро, адвакат Аляксандр Пыльчанка. – У прававым рэгуляванні сурагатнага мацярынства ёсць адрозненні. Адным з галоўных з’яўляецца тое, што ў Расійскай Федэрацыі пасля нараджэння дзіцяці для юрыдычнага замацавання яго за генетычнымі бацькамі неабходна заява сурагатнай маці. Гэта значыць, што яна можа злоўжываць сваім становішчам і, як паказвае практыка, нярэдкія выпадкі, калі маці не жадаюць аддаваць дзіця.
 
Цікава і тое, калі спытала меркаванне наконт маёй авантуры ў знаёмых, пачула вельмі розныя адказы. Адна знаёмая, маці дваіх(!) дзяцей, заўважыла, што 10 тысяч долараў – гэта вельмі мала і яны, расіяне, проста скнары. Прыяцель, які вучыцца ва ўніверсітэце, і яго дзяўчына спакойна мяркуюць, што гэта нармальная сучасная дзелавая прапанова. А вось людзі больш старэйшага ўзросту выказаліся коратка: “Жах!” Тут, як гаворыцца, без каментарыяў.
-40%
-35%
-10%
-14%
-10%
-10%
-30%
-90%